Overleefd!!!!

Nou dat was me een dagje wel :) Zo beetje alles vertelde ons niet te springen maar ik heb het lekker toch gedaan en het wonderwel overleefd ook ! :)

Het was ongeveer 1 uur rijden naar de plek des onheils maar ik kan je vertellen dat het aantal ongelofelijke randdebielen op de weg hier de trip naar de jump zo'n 100x gevaarlijker dan de jump zelf maakt. We hebben op zijn minst 4 of 5 bijna ongelukken gezien waarvan 1 recht voor ons. 1 of andere debiel die een andere auto gewoon compleet afsneed. Gelukkig voor ons (en haar) had ze een verrekte goede reactie en kon voorkomen zich in de betonnen zijkant van de weg te rammen. Eindelijk veilig aangekomen (pfieuw) werd ons verteld dat het vliegtuigje (kunnen 4 mensen uit springen, en we waren met 3 en 1 iemand die we niet kende) waarmee ze normaal gaan net de vlucht voor ons een motor had verloren. Kortom de groep voor ons MOEST springen (ze hadden serieus niet kunnen landen met iedereen aan boord). Voor ons betekende dit wachten tot 2pm of groep splitsen. 1 van ons met de onbekende gozer in een kleiner vliegtuigje (klein was geen understatement) en dan in 2x. Ik wilde gewoon springen dus hup dan maar splitsen. Ik ging eerst met de onbekende. Zijn naam was Paul (jaartje of 45) en dit was zijn verassingsverjaardag cadeautje. We kregen onze harnassen aan en gingen naar het bussie om naar het vliegveldje te rijden.. Ingestapt in de bus... kapot, die wilde ook al niet meer starten GING LEKKER JOH :). Hup dan maar beetje krap in een andere auto naar het vliegveld.

Daar aangekomen bleek dat het vliegtuigje idd erg klein was, beetje proppen met 5 kerels maar het paste. Fijn 30 min opgekropt naar 14000ft vliegen (+/-4.3km). Vliegtuigje swieberde beetje heen en weer over de lift-off lane (kan NL variant ff niet vinden) maar we waren airborn :). Super mooi uitzicht wel vanuit het vliegtuigje. Na een tijdje wachten waren we dan eindelijk op 14000ft. Ik zat vlak naast het deurtje waar we binnen enkele minuten uit gingen springen. Dat moment dat het deurtje opengaat zorgt toch zeker wel voor een increase van adrenaline kan ik je vertellen. En dan is het moment daar, mijn instructeur vertelde me; jep gooi je benen maar naar buiten.. well unreal kan ik je vertellen wat je voelt op dat moment. En hup daar ga je dan een lange 65! sec freefall down. De eerste paar seconden / milliseconden? heb je dat gevoel in je buik omdat je 9.8 * (77kg + +/-75kg) meter per seconde per seconde accelereert. Op een gegeven moment gooit hij een mini parachute uit (30 centimeter dia) en dan begint het genieten, dan realiseer je je echt dat je aan het vallen bent en dat gevoel is werkelijke onbeschrijfelijk. Na een tijdje vallen komt het parachute moment, ik had verwacht dat je dan wel weer flink een klap zou krijgen op je buik maar dat viel wel mee (of ik voelde gewoon niets door de ongelofelijke hoge waardes van adrenaline in mijn bloed). Daarna gaf hij mij de controls over de chute and gingen we beetje klieren. Dat was eigenlijk enger dan het springen zelf. Hij ging best ver bij mij (vgl met mijn mede springer, vond ik niet erg overigens) op gegeven moment trek je zoveel naar 1 kant dat je gewoon horizontaal in de lucht hangt (als in chute - jij op 1 horizontale lijn en dat geeft wel redelijk wat G kracht aangezien je dan vrij hard rondjes aan het draaien bent). Hij had ook nog een trucje dat je ff gewichtloos bent (1 sec ofzo) dat voelde ook wel erg vet. En na +/- 6 /7 minuten was het landen, dat ging gelukkig ook perfect.

Tareq en Steph waren na mij en we verwachtte dat ze gewoon direct na mij zouden gaan. Wat bleek nu; de wind nogal was aangesterkt en het was niet meer veilig genoeg. Het was gecancelled voor hun! Mijn instructeur zei nadien dat het met mijn jump eigenlijk al iets teveel waaide en dat we zelfs op een moment achteruit gingen (met de parachute; schijnt niet de bedoeling te zijn, had het zelf ook totaal niet opgemerkt). Wel erg jammer dus dat ik dit ongelofelijke gevoel niet met hun kon delen. Ze zijn nu nog steeds aan het wachten voor een retry (was vandaag geplant maar waaide weer te hard).

Frappant detail; die gozer met wie ik samen sprong stond zo'n 10 min na de landing zijn longen uit zijn lijf te kotsen. En hij leek nog wel zo'n bikkel :)

Na de jump hebben we een mooie bbq gehad en fijn wat drankjes gedaan.
Tevens heb ik vorige paar weken ook nog wat andere feestjes gehad zoals 2x een OkoberFest hier in Brisbane en Marcel Woods. Was leuk, zover ik me kan herinneren dan ;). Hieronder volgen dan eindelijk:
- het filmpje! (pfft koste nog hoop moeite omdat online te krijgen)
- Fotos van bbq + enkele fotos van OktoberFest (enig censuur toegepast)



Link: video.google.com/videoplay

Fotos BBQ: Apres Skydive BBQ
Fotos OktoberFest: OktoberFest fotos

Ik kan skydiven zeker aan iedereen aanraden. Het gevoel is vrijwel onbeschrijfelijk het is echt 1 van die dingen die je moet hebben gedaan in je leven. Dus rich, wim, sam, jesse, sander, char, coco (ja jij ook!), Angelique, Jona, Robin, Rieuw en who else im forgetting now.. maak je borst maar nat!

dikke Kusss & miss y'all

He Steven, nice jump en een op de stip landing, perfect man! Beter dan binnen?! was ook droog in de bek!

Greetz

By Erik